Vrijwilligers

	Hanna	Ik raakte betrokken omdat ik zelf ziek was. Chronisch ziek zijn betekent onder andere: zoeken naar nieuwe mogelijkheden. Vaak vraag ik me af: Hoe zou het zijn? Ineens (bijna) niet meer kunnen praten? Dat is onvoorstelbaar denk ik, totdat het je overkomt. Het atelier is een fantastische plek. Licht, en kleurrijk, in vele opzichten. Mensen voelen zich er snel thuis.

	Carel	Carel draait mee vanaf het begin. Mensen stellen vragen en vertellen verhalen die ik niet begrijp. En mijn vragen en antwoorden begrijpen zij soms niet. Het is veel gissen, en soms wordt er gevloekt uit frustratie. Maar ook wordt er gelachen en genoten van het onderlinge contact. Iedereen lijkt dan tevreden. Ook omdat je tijdens het schilderen "even die rotkwaal kunt vergeten", zoals een deelnemer treffend zei.

	Annemieke	Ook Annemieke voelt zich als een vis in het water als ze gastvrouw is. Ik vind het werk met mensen met afasie alleen maar leuk! Het verwennen van de mensen geeft mij positieve energie. Lange gesprekken kunnen we helaas niet voeren, maar begrijpen heeft niet zo veel woorden nodig! Ik zie dat mensen vaak verrast zijn door hun eigen kunnen. Het atelier maakt iedereen blij.

Het atelier is nog op zoek naar vrijwilligers.
Neem contact op met Hanna voor meer informatie.